Christopher Merrill


christopher_merrill

POPUSTI

Gostioničar sa svojom najdražom sobaricom vješa
Zastavu s balkona i nije zaboravio
Na svoje goste, vatrogasce i veterane
Što marširaju po gradu, stišću svoje kupone, svoje popuste
Za Dan nezavisnosti, kao lutrije.Ipak ima zvijezda
Izglačanih kao kvake, pruga tvrdih kao kragne.
A ima i niski dekoltea kao Elsie, Norvežanke
Koja radi prije podne…Gostioničar mrzi
Praznike, i grupe posebnih interesa, i kako
Se margarete u njegovoj bašti sklapaju kao stare čizme.
Još gore, u sobi 7, jedinoj praznoj, duh noćnog
Portira, pijanca koji je nogom razbio zadnja vrata
Na prošlu Novu godinu, a onda umro za pultom,
Opet se pojavljuje. Kucka prstima po ogledalu,
Klepeće čašama napunjenim papirom, sruši se
U krevet…Gostioničar bi volio da može vjerovati
Da vodi čistu radnju. Da duh
Pripada njegovoj mašti. Da Elsie ne shvati
Da joj je bluza još raskopačana. Zato je tako pažljiv
Sa zastavom. Dok mu se gosti muvaju u daljini on uvrće
Crvenu prugu oko prsta, ponosan kao gazda
što naslanja se na stup ograde na rubu svog ranča,
i proučava olujne oblake što se prave nad planinama,
Sluša ima li grmljavine, topota kopita, ratnih pokliča
Indijanaca iz plemena Probušeni nosevi?

(S engleskog preveo Zvonimir Radeljković)

Advertisements