OBJAVLJENA KNJIGA “ZAVIČAJNI NOKTURNO, KNJIGA 2”


 

Zavičajni nokturno, knjiga 2

 

Druga knjiga edicije “Zavičajni nokturno” kao i prethodna donosi afirmisane i neafirmisane  pesničke glasove današnjice, ali i glas pesnika koji su davno ostavili trag. U prethodnom izdanju, pored poezije autora koji danas stvaraju na teritoriji opštine Mladenovac, objavljene su i pesme Milorada Petrovića Seljančice i Mijoslava Stevana Sredojeviċa Polimskog. Što se tiče ove knjige u njoj se nalazi izbor iz poezije Živka Milićevića.

Oslanjajući se na polaznu uredničku ideju i ovde nisu objavljene samo pesme koje se tiču klasičnih asocijacija na zavičaj već se pred čitaocima nalazi i ono što živi (stanuje) u poetskom mikrokosmosu naših autora koji je neminovni produkt njihovog okruženja. Zajednički imenitelj za sve autore jeste Mladenovac, varoš u kojoj obitavaju, stvaraju, pate, raduju se, sanjaju.

Autori zastupljeni u knjizi Zavičajni nokturno 2: Živko Milićević, Ivan Nisić, Sanja Raščanin, Jasna Jeremić, Aleksandar Ignjatović, Nikolina Beljaković, Ivan Petrović, Miloš Šabić, Ivana Milošević, Milan Matejić, Smiljana Janković, Lena Ninković.

Priređivač i izdavač: Zoran Antonijević

 

Smiljana Janković

 

Manifest ljubavi

 

Volela si da se šetaš

nevidljivo ogoljena u svojoj silueti,

da pogledaš preko ramena i namigneš obali,

da krotiš vetar i gustu maglu

dok u tvom oku ne postane kap,

volela si

da se prepuštaš glasovima sa druge strane obale,

sa druge strane života…

O, sa kim se  sve nisi sastajala!

Za običnog čoveka,

bila bi ti neverna žena.

I svake se noći

sastaješ sa drugim.

Drugim bićem, drugom tobom

i probudiš se

kao neka nova slika u starom okviru…

A oko je tvoje

novo more, za stare svetove

osvrni se neverna ženo,

svim građanima sveta,

nema i slepa.

Bespogovorno ćuti smirena

i dotakni svaki deo svog daha,

u tuđim jutrima, koja nisu tuđa.

Lezi u zrak prolivene misli.

Kamenim osmehom pozdravi

arhitekte vajare i pisce

što ukrotiše kamen kojim hodiš.

Odmori još malo na pragu svom

što ti dade misao pokret i reč,

da mogu da te čujem.

I ne pravdaj mi se uz prvu jutarnju kafu.

Ja slavim svakog damara

i stražara tvojih izgubljenih puteva,

u koje kad-kad svratiš,

slavim sve grobnice i kuće pesnika

u koje ukleto nestaješ,

slavim i one obične ljude koje si ostavljala

i koji su te ostavljali,

slavim trenutke koji su ti dali ruke žene,

košmare urezane u krhki purpur

ispod tvojih očiju,

slavim jutro

koje mi donese tvoje lice.

 

Nokturno-korice_2

 

 

Komentariši

Upišite vaše podatke ispod ili kliknite na jednu od ikona da se prijavite:

WordPress.com logo

You are commenting using your WordPress.com account. Odjava /  Promijeni )

Google photo

You are commenting using your Google account. Odjava /  Promijeni )

Twitter slika

You are commenting using your Twitter account. Odjava /  Promijeni )

Facebook fotografija

You are commenting using your Facebook account. Odjava /  Promijeni )

Povezivanje na %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.